Podstawówka Co mówimy dzieciom, gdy umiera babcia? Że poszła do nieba? Że została aniołem? A kiedy widzą na ulicy osobę niepełnosprawną? Że wyzdrowieje? Że ręka, której nie ma odrośnie?

Być może posiadamy wiele lepszych odpowiedzi na te i inne pytania, jednak zapewne wiele z nich mija się z prawdą. Często nie udzielamy maluchom prawdziwych informacji, bo chcemy je chronić. Bo życie wydaje nam się zbyt okrutne i pragniemy aby nasze pociechy jak najpóźniej musiały zmierzyć się z brutalną rzeczywistością. Złą nowiną jest natomiast to, iż prędzej lub później to spotkanie nastąpi i albo możemy je na to przygotować albo trzymać pod kloszem, jednak dziecko, które nagle się spod takiego klosza wydostanie przeżyje spotkanie z rzeczywistością jeszcze bardziej dramatycznie. W dodatku może poczuć się okłamywane i oszukane.

Z dziećmi nie rozmawia się o śmierci, bezdomności i innych społecznych problemach. Czasem wygląda to tak jakbyśmy chcieli przed nimi zataić istnienie podobnych zjawisk. Dziecięce tabu obejmuje wszelkie zło tego świata.