edukacja [łac.], wychowanie, kształcenie; ogół czynności i procesów mających na celu przekazywanie wiedzy, kształtowanie określonych cech i umiejętności.
edukacja międzykulturowa, koncepcja kształtowania rozumienia odmienności kulturowych; jej celem jest poszerzanie własnej tożsamości poprzez kontakt z innymi kulturami oraz propagowanie postaw tolerancji i dialogu; ważny element m.in. edukacji językowej, hist. i religijnej.
edukacja regionalna, koncepcja podkreślająca znaczenie lokalnego dziedzictwa kulturowego jako niezbędnego elementu tożsamości jednostkowej i społ.; ważny składnik procesu integracji eur.; sprzyja zakorzenieniu w tzw. małej ojczyźnie.
edukacja globalna, koncepcja umiędzynarodowienia edukacji, której celem jest wyposażenie młodego pokolenia w globalną świadomość; propaguje pluralizm, tolerancję i dialog międzykulturowy; akcentuje dobro wspólne ludzkości; odzwierciedla uniwersalistyczne tendencje we współcz. pedagogice.
Gary [garị] Romain (właśc. R. Kacev), 191480, pisarz fr.; powieści głoszące konieczność aktywnego stosunku do życia (Edukacja europejska), autobiogr. Obietnica poranka; także pod pseud. É. Ajar (Życie przed sobą).
Kamieński Bartłomiej (imię zakonne Adolf), 173781, pedagog, pijar; nauczyciel, m.in. w Collegium Nobilium; autor projektu reformy szkolnej (Edukacja obywatelska), w którym domagał się oświaty powsz., zakładania szkół zaw., ograniczenia nauki języka łac. na rzecz języka polskiego.
kształcenie ustawiczne (edukacja permanentna), stałe odnawianie i doskonalenie kwalifikacji ogólnych i zaw.; współcz. model edukacji, zgodnie z którym kształcenie nie ogranicza się do okresu nauki w szkole, lecz trwa, w różnych formach, przez całe życie człowieka.