triennale [wł.], nazwa wystawy lub imprezy artyst. organizowanej co 3 lata.

biennale [wł.], nazwa imprezy (wystawy, festiwalu), zwykle międzynar., organizowanej co 2 lata lub trwającej 2 lata.

clou [klu; fr.], gł. punkt, największa atrakcja, najciekawsza część, np. zabawy, artyst. imprezy.

muzyczne konkursy, imprezy, których zasadą jest współzawodnictwo o najlepsze wykonanie lub skomponowanie dzieła muz.; znane w staroż. Grecji (igrzyska pytyjskie, agony muz.), rozwinęły się w XIX, a zwł. w XX w.

Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (TPPR), 1944–91 organizacja społ.; imprezy propagandowe i kult.-oświat. (festiwale piosenki radz.); przekształcone w Stow. Polska–Rosja (ob. Polska–Wschód).

kwiz [ang.] (quiz), rodzaj zabawy konkursowej sprawdzającej wiedzę uczestników; może mieć formę np. imprezy rozrywkowej, zabawy towarzyskiej lub programu telewizyjnego bądź radiowego

targi książki, międzynarodowe, doroczne imprezy handl.-ekspozycyjne dla wydawców, księgarzy, drukarzy z różnych krajów, dostępne też dla publiczności; do najważniejszych współcz. należą targi organizowane w: Lipsku (pierwsze 1545), Frankfurcie n. Menem (pierwsze 1473), Belgradzie, Warszawie (od 1957), Poznaniu (od 1956), Bolonii, Brukseli, Moskwie, Pekinie.

targi międzynarodowe, wielkie imprezy handl., stanowiące ważny element wymiany międzynar.; gromadzą producentów towarów i usług, bezpośrednich nabywców i pośredników; w Polsce od 1925 odbywają się Międzynar. Targi Pozn., od 1957 — Międzynar. Targi Książki w Warszawie, od 1982 — Targi Morskie „Baltexpo” w Gdańsku.

Towarzystwo Rzemieślników Polskich w Zielonej Górze, organizacja społ.-kult., zał. 1898; organizowało m.in. kursy języka pol. i imprezy kult. o charakterze nar.; od 1923 współdziałało z oddziałem ZPwN w Zielonej Górze; po 1935 stopniowy upadek.

impresario [wł.]: 1) osoba organizująca imprezy o charakterze niestałym (np. koncerty, przedstawienia);2) organizator występów artysty, sportowca, zespołu artyst. lub sportowego.