nominacja [łac.] (mianowanie), w pol. prawie pracy akt, na mocy którego zostaje nawiązany stosunek pracy, oznaczający przyjęcie do służby i upoważnienie do działania w jej ramach w określonym zakresie; mianowani są m.in.: urzędnicy państw., sędziowie, prokuratorzy, nauczyciele, żołnierze zawodowi.
sofiści, płatni nauczyciele przygotowujący obywateli do życia publ., działający gł. w Atenach w VIV w. p.n.e.; pierwsi s. głosili poglądy antropocentryczne, demokr. i wolnomyślne; późniejsi doszli do skrajnego relatywizmu i jałowej erystyki; Protagoras z Abdery, Gorgiasz z Leontinoj.
Nauczycielski Uniwersytet Radiowo-Telewizyjny (NURT), placówka dydakt. Inst. Kształcenia Nauczycieli, prowadzona 197491 przy współpracy radia i telewizji; adresatem byli gł. nauczyciele pragnący doskonalić swoje umiejętności zaw. oraz wzbogacać wiedzę ogólną.