Czarne Pantery (Partia Czarnych Panter, ang. Black Panthers), radykalna organizacja murz. w USA, zał. 1966; działały do pocz. lat 70.; reprezentowały ideologię i ruch Czarnej Siły; stosowały przemoc.
teologia wyzwolenia, nurt we współcz. teologii latynoamer., który powstał jako reakcja na ubóstwo, wyzysk, niesprawiedliwość społ. oraz zinstytucjonalizowaną przemoc; gł. przedstawiciele: J.L. Seegundo, L. Boff.
Ponad połowa europosłów Parlamentu Europejskiego podpisała się pod deklaracją apelująca do Komisji Europejskiej o rozwiązania, które ukrócą męki koni transportowanych do uboju w obrębie UE.
Samice pawianów płaszczowych (Papio hamadryas) bywają ofiarami brutalnej przemocy domowej. Nie przerywają jej jednak nawet wtedy, gdy mają sposobność. Pod tym względem przypominają niektórych zastraszonych ludzi