chicagowska szkoła w socjologii, szkoła socjol. działająca w okresie międzywoj. na wydziale socjol. uniw. w Chicago; zorientowana empirycznie, rozwijała gł. socjologię miasta oraz badania dotyczące zachowań zbiorowych; R.E. Park, F. Znaniecki, E. Burgess, W.I. Thomas.

Szkoła Rycerska (Akademia Szlachecka Korpusu Kadetów), szkoła państw. o charakterze wojsk., przeznaczona dla młodzieży szlacheckiej; zał. 1765 w Warszawie przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego; wychowywała w duchu kultury pol. oświecenia; istniała do 1794.

sądecka szkoła (szkoła krakowsko-sądecka), termin stosowany w pol. historii sztuki, na określenie malarstwa sądeckiego 1440–60, reprezentującego samodzielny wariant stylowy w sztuce środkowoeur.; gł. dzieła: fragmenty ołtarzy: z Ptaszkowej, Niedzicy i Nowego Sącza, ołtarze z Maciejowca i Łopusznej.

batiniolska szkoła, pot. nazwa liceum pol., zał. 1842 w Paryżu, w dzielnicy Batignolles, przez pol. emigrantów; działała do 1922 i 1946–63.

bolońska szkoła, muz. grupa wł. kompozytorów muzyki instrumentalnej, tworzących 1650–1750 w Bolonii: M. Cazzati, G.B. Vitali, D. Gabrielli, G. Torelli, Padre Martini i in.

oksfordzka szkoła, nurt filozofiiśredniow. w XII i XIII w.; rozwijał się na uniw. w Oksfordzie, podejmował empiryczne i eksperymentalne badania przyrodoznawcze (R. Grosseteste, R. Bacon, później okhamiści).

stroganowska szkoła, umowna nazwa grupy malarzy rus.; działali w Moskwie w końcu XVI i na pocz. XVII w.; tworzyli ikony często zamawiane przez rodzinę Stroganowów.

szkoła jezior (ang. Lake School), nazwa obejmująca gł. przedstawicieli pierwszej generacji ang. poetów romant.: S.T. Coleridge’a, W. Wordswortha i R. Southeya, związanych z malowniczym pojezierzem pn.-zach. Anglii (Lake District).

dominikańska szkoła, teol. i filoz. szkoła, zał. w XII w. w zakonie dominikanów; pocz. rozwijała filozofię św. Augustyna; począwszy od św. Alberta Wielkiego oddzielała teologię od filozofii; rozkwit za czasów św. Tomasza z Akwinu, który nawiązał do filozofii Arystotelesa; początek drugiego etapu rozwoju — w renesansie (Dominik Bañez, Dominik Soto, Melchior Cano); polemiki ze szkołą franciszkańską.

franciszkańska szkoła, filoz. i teol. szkoła, zał. w XII w. przez scholastyków zakonu franciszkańskiego; oparta na mistycznej duchowości św. Franciszka z Asyżu i augustynizmie wczesnej scholastyki; polemizowała z tomistyczną szkołą → dominikańską; Aleksander z Hales, św. Bonawentura, bł. Jan Duns Szkot, R. Bacon, W. Ockham.