psychologiczna szkoła w ekonomii → austriacka szkoła w ekonomii.

polska szkoła matematyczna, nazwa stosowana najczęściej w odniesieniu do okresu rozkwitu matematyki pol., który nastąpił w II RP i był skoncentrowany w ośr. lwow. (lwow. szkoła mat.) i warsz. (→ warsz. szkoła mat.).

Notre Dame szkoła (szkoła paryska, paryska szkoła Notre Dame), grupa muzyków i kompozytorów działających ok. 1160–1230 przy katedrze Notre Dame w Paryżu; początki wielogłosowości (organum); gł. przedstawiciele (znani z nazwiska): Leoninus i Perotinus.

Szkoła Główna Handlowa (SGH), wyższa szkoła ekon. w Warszawie; najstarsza uczelnia ekon. w Polsce, utw. z zał. 1906 prywatnych Kursów Handl. im. Augusta Zielińskiego, 1933–49 p.n. SGH, 1949–91 p.n. Szkoła Gł. Planowania i Statystyki (SGPiS).

Krajowa Szkoła Administracji Publicznej, dwuletnie studium podyplomowe kształcące profesjonalną kadrę dla wyższej administracji państw.; powołana 1990.

Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna (PWSM) → akademie muzyczne.

krakowsko-sądecka szkoła → sądecka szkoła.

Szkoła Pod Żaglami, nazwa wypraw żegl. na Pogorii, w których uczniowie szkoły średniej odbywali regularnie lekcje, stanowiąc jednocześnie załogę żaglowca.

genewska szkoła strukturalistyczna, językozn. pierwsza szkoła strukturalizmu, stworzona przez F. de Saussure’a na uniw. w Genewie; rozwijana przez jego współpracowników, m.in. Ch. Bally’ego, S. Karcewskiego.

lozańska szkoła w ekonomii (matematyczna szkoła w ekonomii), kierunek, który koncentrował się na zastosowaniach matematyki w badaniach ekon.; sformułowanie teorii wyboru konsumenta i teorii → równowagi ogólnej; powstał w latach 70. XIX w.; E. Barone, L. Walras i V. Pareto.