Szkoła Główna Warszawska, szkoła o charakterze uniwersyteckim, zał. 1862 w Warszawie; miała 4 wydziały: filol.-hist., lekarski, mat.-fiz., prawniczy; odegrała istotną rolę w życiu umysłowym Królestwa Pol.; 1869 przekształcona w uniw. ros.; od 1915 Uniw. Warszawski.

Wyższa Szkoła Nauk Społecznych (WSNS), wyższa szkoła przy KC PZPR, zał. 1957 w Warszawie; działała do 1968; reaktywowana 1971; kształciła w zakresie nauk społ., zwł. działaczy polit. i społ.; 1984 przekształcona w Akad. Nauk Społ. PZPR

neoklasyczna szkoła w ekonomii (szkoła z Cambridge) kierunek w ekonomii, dla którego gł. przedmiotem badań jest rynek; w neoklas. modelach zakłada się, że jednostki gospodarujące optymalizują swoje zachowania bez względu na to, w jakich warunkach działają i że cena jest jedynym rodzajem informacji wiążącej jednostki gospodarujące; neoklas. szkoła powstała w 2. poł. XIX w. w wyniku zastosowania rachunku różniczkowego do modelowania zjawisk ekon.; początek dały jej prace C. Mengera, S. Jevonsa i L.M.E. Walrasa; współcz. przedstawiciele: K.J. Arrow, G. Debreu.

hlebińska szkoła malarska, prace malarzy-chłopów gł. ze wsi Hlebine w Chorwacji (1. poł. XX w.); malarstwo realist., naiwne, o silnych akcentach ekspresyjnych (gł. malowidła temperą na szkle).

paryska szkoła Notre Dame, muz. → Notre Dame szkoła.

sycylijska szkoła poetycka, grupa poetów wł. skupionych w 1. poł. XIII w. na dworze ces. Fryderyka II w Palermo; w ich twórczości dominowała liryka miłosna; wprowadzili do literatury sonet.

szkocka szkoła filozoficzna, kierunek filoz. XVIII/XIX w. (Th. Reid) przeciwstawiający teoriopoznawczym koncepcjom idealizmu subiektywnego, empiryzmu i sceptycyzmu doktrynę „zdrowego rozsądku”; gł. przedstawiciele: D. Stewart, A. Ferguson, W. Hamilton.

Szkoła Główna Służby Pożarniczej (SGSP), wyższa uczelnia techn. w Warszawie, zał. 1939; ob. nazwa od 1982; kształci oficerów pożarnictwa; prowadzi prace nauk.-badawcze z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

Wyższa Szkoła Policji, wyższa uczelnia zaw. w Szczytnie, powstała 1990 z Wyższej Szkoły Oficerskiej Min. Spraw Wewn.; kształci specjalistów gł. dla Policji i Straży Granicznej.

platońska szkoła z Cambridge, grupa myślicieli z Cambridge (XVII w.), pozostająca pod wpływem platonizmu (m.in. H. More, R. Cudworth); centrum zainteresowania: idea religii, koncepcja moralności i filozofia przyrody.