zawód, zespół czynności wyodrębnionych w ramach społ. podziału pracy, wymagający przygotowania (kwalifikacji), wykonywany stale lub dorywczo i stanowiący źródło utrzymania.

zawód wykonywany, zespół czynności, których wykonywanie stanowi gł. źródło utrzymania danej jednostki.

zawód wyuczony, zespół czynności, do których wykonywania dana jednostka uzyskała przygotowanie teoret. i praktyczne.

organmistrz, budowniczy organów; zawód uprawiany od średniowiecza, wymagający zwł. słuchu muz., umiejętności obróbki drewna i metalu, znajomości akustyki wnętrz.

statystyczne szeregi, rząd wielkości statyst. uporządkowanych wg określonego kryterium (np. wiek, zawód); podstawowe narzędzie analizy statystycznej.

profesjonalizacja, proces przekształcania się pewnego zespołu czynności i umiejętności w zawód; powstawanie nowych specjalności zaw. w ramach już istniejących zawodów.

demiurg [gr.], w staroż. Grecji osoba wykonująca zawód użyteczny publicznie, np. kowal, garncarz, lekarz, wróżbita, poeta; w miastach doryckich i achajskich tytuł wysokiego urzędnika państwowego.

felczer [niem.], dawniej chirurg wojsk.; ob. zanikający zawód med., zbliżony w funkcjach do zawodu lekarza, ale z ograniczeniem do prostych zabiegów.

pielęgniarstwo, zorganizowana działalność mająca na celu pielęgnację chorych i opiekę nad nimi; wykonywane przez pomocniczy personel lekarski; jako zawód zapoczątkowane w poł. XIX w. przez F. Nightingale.

pozycja społeczna (status społeczny), położenie jednostki lub grupy w strukturze społ., wyznaczone przez czynniki subiektywne, wyrażone miarą prestiżu społ., i obiektywne (zawód, dochód, zakres władzy); każdej p.s. jest przypisana rola społeczna.